Über sekundare Erkrankung einzelner Ruckenmarksstrange und ihrer Fortsetzungen zum Gehirne. Zschr KK Gesellsch Arzte Wien, IX/2:289,1853.Türck L. Mitteilungen uber Krankheiten der Gehirnnerven. Zschr KK Ges Arzte Wien, XI:517,1855

Około 1850 roku razem z Johannem Nepomukiem Czermakiem spopularyzował stosowanie laryngoskopu. Türck twierdził, że odkrycia dokonał niezależnie od Manuela Garcii i nie znał jego prac. Sam wykonał pierwsze lusterka potrzebne do laryngoskopii, wykonał u siebie pierwszy zabieg wziernikowania krtani i rozpoznał patologiczne zmiany u swoich pacjentów, m.in. zasłużył się pierwszym opisem laryngitis sicca. Nie opublikował jednak wyników swoich prac, pozostawiając to Czermakowi. Późniejsze spory o pierwszeństwo i wzajemne oskarżenia były w środowisku wiedeńskich lekarzy określane kalamburem „Der Türckenkrieg” (nawiązanie do wojen austriacko-tureckich). Sam Czermak stwierdził „Der Herr Türck kam immer zu spät” („pan Türck zawsze się spóźniał”). Było to nawiązanie do innego nieopublikowanego odkrycia Türcka – jego prace nad degeneracją włókien nerwowych ukazały się po pracach Augustusa Wallera, dlatego zwyrodnienie włókien nerwowych po ich przecięciu określa się dziś jako zwyrodnienie Wallera.