245px|right|thumb|Miejsce pomiędzy Zamkiem Cesarskim a budynkiem Poczty Głównej, w którym znajdowała się brama Brama Berlińska (niem. Berliner Tor) – zachodnia, główna brama poznańskiej twierdzy poligonalnej, wzniesiona w latach 1843–1849 według projektu sygnowanego przez dyrektora budowy Twierdzy Poznań, kpt. Reichela, w stylu historystycznym, w formach neoromańskich z elementami neogotyku. Znajdowała się pod prawym barkiem Kawalieru V Stockhausen i została uroczyście otwarta 26 sierpnia 1850. W latach 1867–1869, na skutek przebudowy, bramę przekształcono z trój- w czwórprzelotową. Po zniesieniu lewobrzeżnego rdzenia poligonalnego, rozebrano ją ok. 1905 roku. Brama znajdowała się w bezpośrednim sąsiedztwie skrzyżowania ul. Święty Marcin i Kościuszki, pomiędzy Zamkiem Cesarskim a budynkiem Poczty Głównej.
Historia Brama Berlińska wzniesiona została w latach 1843–1849. Ze względu na rosnący ruch i powstałe w jego wyniku problemy komunikacyjne, spowodowane m.in. jej strategicznym położeniem, budową w jej pobliżu dworca kolejowego, działaniami garnizonu oraz ulokowaniem przy bramie punktu poboru akcyz, poddano ją przebudowie w latach 1867–1869.