Ostatecznie brama została zniesiona razem z twierdzą poligonalną i zburzona w 1901 roku.
Budowa i funkcjonowanie Budowla powstała w latach 1843–1849, podczas drugiego etapu budowy twierdzy, według założeń pruskiej odmiany systemu poligonalnego. Otwarcie bramy 26 sierpnia 1850 roku miało charakter uroczystości wojskowej i związane było z obchodami rocznicy jednej z bitew okresu wojen napoleońskich.
Znaczenie komunikacyjne bramy było ogromne, przebiegała przez nią szosa berlińska prowadząca w kierunku stolicy Niemiec, szosa wrocławska prowadząca na Śląsk, skierowano na nią również wiodącą w kierunku Berlina szosę kostrzyńską. Przez bramę wiodła także droga w kierunku Buku o znaczeniu lokalnym.
Brama Berlińska chroniona była przez patrole żołnierzy poznańskiego garnizonu jak również przez policję. Początkowo zamykana była na noc, przejście po zamknięciu było możliwe wyłącznie za okazaniem imiennej karty dostępnej dla osób cieszących się zaufaniem władz, jak również tych których obowiązki wymagały opuszczania nocą miasta. Od 1865 czynna była całą dobę.