Był członkiem Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina. W 1899 roku w Monachium ożenił się z Marią Geibel, primo voto Krehl. Małżeństwo było bezdzietne.

Śmierć Popełnił samobójstwo strzałem z pistoletu w serce, kładąc się na niemieckiej fladze. Przyczyną samobójstwa była śmierć żony i klęska wojenna Niemiec.

Nauka Semon postulował paralelizm psycho-fizjologiczny, według którego każdy stan fizjologiczny wiąże się ze zmianami dotyczącymi nerwów. Jego idea „mnemu” (termin pochodził od greckiej bogini Mneme, muzy pamięci) powstała na początku XX wieku. Mnem Semona reprezentował pamięć doświadczenia eksternalizacji-internalizacji. Powstały „szlak mnemowy” (lub „engram” według terminologii Lashleya) byłby reaktywowany w momencie napotkania elementu przypominającego składową oryginalnego kompleksu bodźców. Według zasady Semona bodźce tworzyły „trwały ślad [...] zapisany lub wyryty w pobudliwej materii” – dziś pojmowanej jako komórkach energetycznie predysponowanych do takiego zapisu.

Koncepcja memu Richarda Dawkinsa przenoszenia jednostek „replikacji kulturowej” porównywana jest często do starszej o sto lat teorii SemonaSchacter D. Forgotten Ideas, Neglected Pioneers: Richard Semon and the Story of Memory. Philadelphia: Psychology Press, 2001 .