Bolesława Pietrzewskiego, uzupełniono pozostałe bataliony oraz rozwinięto dotychczas skadrowane kompanię łączności i oddział (kompanię) rozpoznawczą. Z kompanii 3 strzelców zorganizowano szkołę podoficerską, gdzie zebrano kandydatów na podoficerów 100 szeregowców-elewów. Temperatura od połowy kwietnia do końca lipca nie sprzyjała szkoleniu, w dzień osiągała +70°C. W ostatniej dekadzie lipca 1942 rozpoczęto likwidację garnizonu w Kenimech. 6 sierpnia przemieszczono się pieszo do stacji kolejowej w Kermine. 23 pułk piechoty odjechał transportem nr 537 pod dowództwem ppłk Kramczyńskiego. Tym transportem 8 sierpnia 1942 wyjechała większość pułku: 101 oficerów, 1858 szeregowych, 10 ochotniczek PSK, 2 junaków oraz 610 osób cywilnych - rodzin wojskowych. Na miejscu pozostała grupa likwidacyjna, która rozliczyła sprzęt ze stroną sowiecką i dołączyła do pułku i dywizji transportem nr 539, 10 sierpnia w liczbie 150 żołnierzy oraz 100 ozdrowieńców. Kilkudziesięciu żołnierzy zachorowało po drodze i pozostali w szpitalach w Aszchabadzie i Krasnowodzku. Pułk transportem kolejowym przybył do Bazy Ewakuacyjnej w Krasnowodzku. Następnie rozpoczął podróż morska do Pahlevi w Iranie, pułk przybył tam 12 sierpnia. Na plażach w Pahlevi przeprowadzono kwarantannę przybyłych żołnierzy i wymianę sortów mundurowych na tropikalne.