12 sierpnia 1345 wraz z Konradem oleśnickim sprzedał miasto wraz z okręgiem Czechom, otrzymując za prawa do jego połowy 1500 grzywien.
Od lat 40. XIV w. Jan ścinawski sprzedawał części swojego księstwa Henrykowi IV Wiernemu i jego synowi Henrykowi V Żelaznemu. 30 kwietnia 1341 sprzedał książętom żagańskim Wschowę z okręgiem, w 1353 zamek Ryczeń, w 1358 połowę Ścinawy i terytorium pomiędzy Odrą a Baryczą, zaś w 1361 Polkowice i Bagno.
W 1343 w czasie wojny Henryka V Żelaznego z Kazimierzem Wielkim wsparł militarnie swojego bratanka, w związku z czym wojska polskie wtargnęły do jego księstwa i zdobyły oraz spaliły Ścinawę.
Nie wiadomo, kiedy dokładnie Jan zmarł. Zgon księcia nastąpił między 23 kwietnia 1361 (data wystawienia przez niego ostatniego znanego dokumentu) a 19 maja 1365 (data wydania aktu, w którym wspominany jest jako zmarły). Znana jest data dzienna jego śmierci – 7 października, zmarł więc 7 października między 1361 a 1364K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 368 i przyp. 9.E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 2005, s. 297.. Został pochowany w klasztorze cystersów w Lubiążu. Jego spadkobiercami zostali Henryk V Żelazny i Konrad I oleśnicki.
Przypisy