Następnie książę ścinawski wziął udział w wyprawie Jana Luksemburczyka przeciwko Polsce i oblężeniu Poznania.
Sprzedaż Głogowa królowi czeskiemu zaniepokoiła jego starszych braci Henryka IV Wiernego i Konrada I oleśnickiego. 25 lipca 1334 Jan został zobowiązany przez nich, że nigdy więcej nie sprzeda dzierżonych przez siebie terytoriów bez ich zgody. Pomimo tego Jan, będąc w stałych kłopotach finansowych, próbował dalej rozsprzedawać swoje księstwo. 29 stycznia 1336, podczas wizyty w Pradze, Jan zdecydował się przekazać po swojej śmierci Ścinawę Janowi Luksemburskiemu w zamian za dożywotnie władanie w Głogowie. Tylko dzięki protestom braci układ ten ostatecznie nie wszedł w życie. Bracia nie zdołali za to powstrzymać Jana w zastawieniu Lubina Bolesławowi III Rozrzutnemu.
W celu uniknięcia dalszego rozprzedawania ojcowizny 27 sierpnia 1337 Henryk IV Wierny i Konrad I oleśnicki wykupili od Jana całe księstwo ścinawskie, zachowując tam dla niego dożywocie. W marcu 1338 układ został potwierdzony przez króla czeskiego w zamian za zrzeczenie się długów Jana Luksemburskiego wobec Henryka oraz rezygnację z zastawionego wcześniej Lubina. Pomimo tych wszystkich starań jeszcze w 1337 Jan sprzedał Luksemburczykowi Górę z okręgiem, zachowując prawo wieczystych rządów.