w latach 1987–1990 był rektorem Politechniki Gdańskiej.

Jako visiting professor wykładał i prowadził odczyty w 18 wyższych uczelniach Europy i Ameryki. W latach 1989–1990 członek Europejskiej Konferencji Rektorów, a w latach 1990–2000 był członkiem Zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Uniwersytetów.

Do 1995 był autorem ponad 260 publikacji naukowych (31 ze współautorami i 93 w języku obcym) z zakresu mechaniki gruntów, fundamentowania, konstrukcji portowych i stoczniowych oraz oceanotechniki. Wypromował 9 doktorów oraz był opiekunem 3 habilitacji.

Jego działalność naukowa związana była z morskimi budowlami hydrotechnicznymi. W latach 1964–1977 pełnił funkcje projektanta, kierownika inwestycji i nadzoru doku w stoczni w Gdyni. W latach 1980–2004 ekspert Organizacji Narodów Zjednoczonych i Międzynarodowej Organizacji Morskiej, projektant, konsultant i nadzorujący morskich budowli stoczniowych w Turcji, Indonezji, Iranie, na Kubie i na Seszelach.

Od 1993 był członkiem zagranicznym Akademii Nauk Inżynieryjnych Federacji Rosyjskiej i honorowym członkiem Międzynarodowej Akademii Inżynierii w Moskwie, od 1999 członkiem Akademii Transportu Ukrainy, od 2005 członkiem zwyczajnym Akademii Inżynierskiej w Polsce.

Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 56-5-30_2).