On groził ziemi strasznym sądem ostatecznym – ale przecież ostatecznym sędzią będę ja, a sąd mój będzie nie sądem prawdy, tylko sądem łaski.
Ponadto filozoficzno-refleksyjne wiersze z tomu Stichotworienija (1891), poemat Tri swidanija (1898), liryka polityczna, np. Ex oriente lux (1890), sztuki teatralne, m.in. Biełaja lilija (1893), eseje o wybitnych twórcach, także o A. Mickiewiczu. Wywarł znaczny wpływ na twórczość symbolistów rosyjskich.
Polskie tłumaczenia
Rosya i Europa, nakład J.K. Żupańskiego & K.J. Heumanna, Kraków 1888; 2022 (Rosja i Europa). Wybór pism, t. 1-3, przeł. Juliusz Zychowicz, Aleksander Hauke-Ligowski OP, W drodze, Poznań 1988, . Krótka powieść o Antychryście, przeł. Ludwik Posadzy, Lumen, Wrocław 1998, . Sens miłości, przeł. Henryk Paprocki, Antyk, Kęty 2002, . Zaślubiny Wschodu z Zachodem, przeł. Filip Memches, Fronda, Warszawa 2007, . Wielki spór i chrześcijańska polityka 1889, przeł. Tomasz Kwaśnicki, Fronda, Warszawa 2007, . . Filozofia moralna, przeł. Paweł Rojek, Marek Kita, Katarzyna Janowska, Leszek Augustyn, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2008, . Sens miłości i inne pisma, przeł. Henryk Paprocki, Hachette, Warszawa 2010, Seria „Biblioteka filozofów”, tom 35, .