W styczniu 1944 r. w Hucie Pieniackiej przebywała grupa dywersyjna NKWD „Zwycięzcy” Dmitrija MiedwiediewaD. Miedwiediew: Silnyje duchom. Kijów, 1981. wersja elektroniczna . W zamian za udzielaną pomoc partyzanci szkolili członków samoobrony i przekazywali im broń i amunicję. 19 lutego 1944 roku do Huty Pieniackiej przybył sowiecki oddział partyzancki (według ustaleń śledztwa IPN był to oddział Borysa Krutikowa liczący kilkaset osób). Wbrew rozkazowi dowódcy samoobrony dowódca kompanii "Żbik" samowolnie wpuścił Sowietów do wsi. Partyzanci kwaterowali w Hucie Pieniackiej kilka dni (według prokuratury IPN do 21-22 lutego; według Damiana Markowskiego do 23 lutego). W tym czasie odwiedzali sąsiednie wsie, zarówno polskie, jak i ukraińskie. W Majdanie i Hucie Wierchobuskiej zwerbowali w swoje szeregi Polaków ze straży leśnej (Forstschutz) i dezerterów z polskiego Schutzmannschaft z Wołynia. Zarekwirowali karabin przeciwpancerny należący do AK. We wsiach ukraińskich dokonywali zaboru mienia i gwałtów. Jak stwierdzono później w meldunku komendanta Okręgu AK "Tarnopol", działania Sowietów "szły na konto Huty".