Stan ten można obserwować zarówno wtedy, gdy mowa od początku rozwija się nieprawidłowo, jak i wówczas, gdy dopiero po jakimś czasie (w trakcie bądź po zakończeniu procesu rozwojowego) – w wyniku częściowej utraty zdolności mówienia i/lub rozumienia dochodzi do zakłóceń procesu komunikacji językowej.)
Na podstawie powyższych terminów dalej można wyróżnić: Afazję/dysfazję dziecięcą, rozwojową afazje/dysfazję dziecięcą i nabytą afazję/dysfazję dziecięcą. Termin afazja/dysfazja dziecięca stosuje się dla wszystkich typów zaburzeń afatycznych u dzieci.
Rozwojowa afazja/dysfazja dziecięca To zaburzenia powstające w wyniku patologii rozwoju lub uszkodzeń mózgu w okresie prenatalnym perinatalnym i częściowo postnatalnym (w 1 roku życia)
Afazja/dysfazja dziecięca nabyta Określa zaburzenia powstałe w okresie postnatalnym (gdy uszkodzenie mózgu wystąpiło między początkiem 2 roku życia a 7 rokiem życia), chociaż w niektórych opracowaniach można spotkać się z nazwą niedokształcenie mowy o typie afazji, natomiast określenie afazja dziecięca odnosi się wtedy do zaburzeń powstałych w wieku od 7 d o18 roku życia