Włodzimierz Jerzy Hellmann ps. „Justyn”, „Szczęsny”, „Włodek” (ur. 9 grudnia 1880 w Warszawie, zm. 23 września 1964 tamże) – polski działacz socjalistyczny i niepodległościowy, członek Wydziału Bojowego PPS, legionista, uczestnik wojny 1920, pułkownik uzbrojenia, kawaler Krzyży Złotego i Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Syn Kazimierza, który za udział w powstaniu styczniowym był zesłany na Syberię, i Aleksandry z domu Wasilewskiej (1849–1944), członkini OB PPS.
W 1898 ukończył szkołę realną w Humaniu, następnie do 1904 studiował w Szkole Mechaniczno-Technicznej H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie. Zatrudniony w przemyśle metalowym. Nawiązał kontakt z PPS.
Od grudnia 1904 pracował w laboratorium pirotechnicznym przy produkcji bomb. Został również instruktorem i wykładowcą na kursach bojowych. Członek Organizacji Bojowej PPS. Od czerwca 1905 działał w OB w Zagłębiu Dąbrowskim.
Po rozłamie w PPS w listopadzie 1906, został członkiem PPS (Frakcja Rewolucyjna). We wrześniu 1907 powołany, w miejsce aresztowanego Montwiłł-Mireckiego, do Wydziału Bojowego PPS.