W 1824 r. Zakopane wraz z częścią Tatr zostało sprzedane węgierskiej rodzinie Homolacsów. W XVIII wieku w Kuźnicach zbudowano hutę żelaza (w XIX wieku był to największy zakład metalurgiczny w Galicji). Rozkwit Zakopanego rozpoczął się w trzeciej ćwierci XIX w., kiedy to – jak pisał w 1870 r. Walery Eljasz w swych „Szkicach z podróży w Tatry” – ta ...wieś bardzo rozległa, z świeżo, bo w r. 1847 ufundowanym probostwem i nowo zbudowanym kościołkiem, pod samemi Tatrami od północnej strony stała się stałém, letniém siedliskiem gości przybywających tu dla zwiedzenia gór, dla picia żętycy lub szukających wytchnienia wśród uroczej przyrody.
Około połowy lat 70. właściwości klimatyczne Zakopanego zaczął popularyzować Tytus Chałubiński. Wtedy także Zakopane zaczęło być nazywane „duchową stolicą Polski”Stanisław Ignacy Witkiewicz „Demonizm Zakopanego” 1919.. W 1876 r. Towarzystwo Tatrzańskie otworzyło w Zakopanem szkołę snycerską. W 1886 r. zostało oficjalnie uznane za uzdrowisko. W 1889 r. Zakopane liczyło już 3000 mieszkańców. W okresie tym dobra zakopiańskie pozostawały w rękach Eichborna i Pelza, Niemców, którzy prowadzili rabunkową gospodarkę leśną. W 1888 r. Pelz zbankrutował i jego majątki ziemskie zostały wystawione na licytację.