Historia mały|Zakopane, Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym w 1939 r. mały|Zakopane, 1860 r., ul. Kościeliska i kościół pw. św. Klemensa, autor Melecjusz Dutkiewicz thumb|Zakopane w 1938 r. (fotografia barwna) thumb|Zakopane, widok ogólny. Pocztówka pokolorowana z 1916 r. thumb|Zakopane na przedwojennej mapie WIG thumb|Krupówki thumb|Rówień Krupowa – największy park miejski w Zakopanem thumb|Kolej linowo-terenowa na Gubałówkę
Zakopane powstało jako osada na miejscu sezonowych osad pasterskich. Pierwszy (zaginiony) przywilej osadniczy wydał podobno Stefan Batory w 1578 r., który to przywilej został zatwierdzony przez króla Michała Wiśniowieckiego przywilejem osadniczym w 1670 r. (znanym tylko z odpisów – nie zachował się oryginał). W 1676 r. wieś liczyła 43 mieszkańców (wraz z Olczą i Poroninem). Pierwotnie osada należała do króla, później do cesarsko-królewskiego skarbu austriackiego. W 1770 r. Austria, pod pozorem utworzenia kordonu sanitarnego, przesunęła granice i zagarnęła starostwo nowotarskie z Zakopanem (oraz ziemię sądecką i czorsztyńską).