Bitwa pod Rossoszem – jedna z bitew powstania styczniowego stoczona 17 listopada 1863 roku w okolicy miejscowości Rossosz.
Przygotowania 16 listopada 1863 roku oddziały podpułkownika Krysińskiego i piechota litewska majora Bogusława Ejtminowicza, liczące razem 400 strzelców, 200 kosynierów i 100 jazdy, stanęły w Dubicy. Odebrawszy wiadomość, że Rosjanie wyszli z Białej do Łomaz, wyruszył Krysiński do Rossoszy i zajął pozycję w mieście z pierwszym batalionem pod dowództwem majora Ludwika Bardet. W lesie natomiast zasadził się II batalion pod dowództwem Ejtminowicza z zadaniem ataku tyłu nieprzyjaciela, tak przygotowani oczekiwali na przybycie Rosjan.
Przebieg potyczki Około godziny 8 rano 17 listopada ukazał się pod Rossoszem szwadron ułanów rosyjskich, jako awangarda, ale ostrzeżony rżeniem koni, uciekł natychmiast. Wtedy Krysiński wysłał pluton jazdy pod dowództwem Cetnarskiego celem zwabienia Rosjan do miasta, widok powstańców również odstraszył nieprzyjaciela.
Widząc, że Rosjanie nie chcą przyjąć boju, Krysiński pozorował odwrót, cofnął się z lasu do miasta i zostawiwszy 1.