Wyniki Norma aktywności reninowej osocza wynosi w spoczynku 1,46 ± 0,23 ng/ml/h. Po aktywacji jest około 3–7 razy większa. Wynik jest zależny od wieku pacjenta, pory oznaczenia czy pozycji ciała. Przyjmowanie metyldopy, klonidyny, propranololu może powodować zmniejszenie ARO, a leków moczopędnych, inhibitorów konwertazy angiotensyny, dihydralazyny, doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększenie.
W stanach patologicznych podwyższone wartości ARO obserwuje się w przypadku: nadciśnienia złośliwego, nadciśnienia pierwotnego, zwężenia tętnicy nerkowej, reninomie, nadciśnieniu jatrogennym. Obniżone wartości mogą sugerować: zespół Conna lub defekty wydzielania reniny.
Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym i niską ARO charakteryzują się dobrą odpowiedzią na spironolakton, natomiast z wysoką ARO dobrze reagują na leki beta-adrenolityczne i antagonisty kanału wapniowego.
Przy jednostronnym zwężeniu tętnicy nerkowej ze współistniejącym nadciśnieniem tętniczym wykonuje się oznaczenie tzw. ilorazu ARO. Pobiera się krew podczas cewnikowania żył nerkowych, a następnie porównuje aktywność reninową osocza w materiale z chorej oraz zdrowej nerki. Podwyższone wartości (150% normy lub więcej) w nerce chorej sugerują nadciśnienie naczyniowonerkowe.
Bibliografia
Kategoria:Diagnostyka laboratoryjna Kategoria:Hipertensjologia