Mennica warszawska biła monety złotowe do 1841 r.
II Rzeczpospolita
Złoty wprowadzony został do obiegu 29 kwietnia 1924 roku w wyniku reformy pieniężnej przeprowadzonej przez ministra finansów Władysława Grabskiego i zastąpił zdewaluowaną markę polską, walutę Królestwa Polskiego (regencyjnego). Nowa waluta została oparta na parytecie złota, wartość 1 złotego ustalono na 9/31 grama (ok. 0,29) czystego złotaUstawa z 26 września 1922 (), w 1927 zmieniono ją na 5924,44 zł za kilogram złota (ok. 0,1688 g za 1 zł)Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z 13 października 1927 (). Ówczesny złoty był więc po tej zmianie wart około 45 złotych w 2022 roku, lecz siłę nabywczą miał taką samą, jak 9–11 złotych w 2020Żabiński Z., Systemy pieniężne na ziemiach polskich, Wrocław 1981.
Wśród proponowanych nazw nowej waluty II Rzeczypospolitej największą popularnością cieszyły się „lech”Dekret z 5 lutego 1919 r. w przedmiocie jednostki monetarnej waluty polskiej („lech” – „grosz”) w: „Dziennik Praw” (później D.U.), nr 14, poz. 174; art. 2: „Wykonanie tego dekretu porucza się Ministrowi Skarbu.”., „pol” i „złoty”Ustawa z 28 lutego 1919 r. w sprawie nazwy monety polskiej (zmiana „lecha” na „złoty”) w: „Dziennik Praw” (później D.U.), nr 20, poz. 230;