19 lipca 1914 został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Początkowo pełnił służbę w kolumnie amunicyjnej na Kaukazie i na froncie północno-zachodnim. został wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 5 baterii 28 Brygady Artylerii. W jej szeregach walczył w Prusach Wschodnich, na Suwalszczyźnie, Grodzieńszczyźnie i Wileńszczyźnie. awansował na podporucznika ze starszeństwem z , a później porucznika. 20 września 1917 na własna prośbę przeniesiony do I Korpusu Polskiego i przydzielony do 6 baterii 1 Brygady Artylerii. W styczniu 1918 w drodze na Kaukaz został zatrzymany i internowany przez bolszewików.
15 stycznia 1919 zgłosił się do Wojska Polskiego i został skierowany do Szkoły Podchorążych w Rembertowie. Następnie pełnił służbę w 1 pułku artylerii polowej Legionów jako dowódca baterii. W tym czasie awansował do stopnia kapitana. W lipcu 1919 w Biedrusku przystąpił do organizacji III dywizjonu 3 pułku artylerii polowej Wielkopolskiej (w styczniu 1920 przemianowanego na 14 Wielkopolski pułk artylerii polowej), którego był pierwszym dowódcą. 5 września 1919 wraz z dowodzonym przez siebie pododdziałem przybył do Bobrujska, a później do Głębokiego. 19 września 1919 rozpoczął marsz na Połock rozpoczynając walki na froncie litewsko-białoruskim. 19 września 1920 w folwarku Prużany odznaczony przez gen.