Daniela Konarzewskiego Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:
W kwietniu 1921, po zakończeniu wojny, wcielony został wraz z całym dywizjonem do nowo powstałego 25 pułku artylerii polowej w Kaliszu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 53. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został przeniesiony do 7 pułku artylerii ciężkiej. W latach 1922–1924 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 31. lokatą w korpusie oficerów artylerii.
Z dniem 1 października 1924, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Oddziału III Sztabu Generalnego na stanowisko kierownika referatu. W latach 1925–1926 był zastępcą dowódcy 3 pułku artylerii polowej Legionów. Z dniem 24 października 1926 przydzielony został do Dowództwa 3 Dywizji Piechoty Legionów w Zamościu na stanowisko szefa sztabuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 41 z 30.09.1926 r.. W 1927 wyznaczony został na stanowisko oficera sztabu Inspektoratu Armii gen. dyw. Aleksandra OsińskiegoDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 16 z 11.06.1927 r.. W okresie od 23 kwietnia 1929Dziennik Personalny M.S.Wojsk.