s.54-58. W jego skład weszły cztery kompanie piechoty dowodzone przez niemieckich oficerów. Przy stworzeniu jednostki duży wpływ mieli emigranci Mustafa Czokaj i Weli Kajum-chan, prowadzący werbunek i propagandę w obozach jenieckich. Zimą 1941/1942 r. pułk pełnił służbę ochronną w północnej części okupowanego Krymu. Następnie został przeformowany w 811 Ostbatalion.
Legion Turkiestański W lutym 1942 w Legionowie w Generalnym Gubernatorstwie rozpoczęto formowanie Legionu Turkiestańskiego jako części Ostlegionów. Składał się on z ochotników – jeńców wojennych z Armii Czerwonej, pochodzących z Azji Środkowej, osadzonych w obozach jenieckich leżących w strefie tyłowej Grupy Armii „Północ” i Grupy Armii „Środek”, a także znajdujących się na terytorium Generalnego Gubernatorstwa oraz Komisariatów Rzeszy „Ostland” i „Ukraina”. Ochotniczemu zaciągowi do legionów sprzyjało niskie przywiązanie do ideologii komunistycznej i władzy radzieckiej, a z drugiej strony wyniszczające warunki, w jakich przetrzymywani byli jeńcy radzieccy, powodujące wysoką śmiertelność w obozach, głównie z powodu głodu i chorób. Legion organizacyjnie podlegał Kommando der Ostlegionen w Radomiu. W składzie Legionu funkcjonowali mułłowie, łączący funkcje religijne z dowódczymi, gdyż jednocześnie byli dowódcami plutonów. Wiosną 1942 r.