na front zostały wysłane dwa pierwsze bataliony Legionu (450 i 452), później – kolejne cztery (781, 782, 783 i 784), zaś wiosną 1943 – ostatnich osiem batalionów (785, 786, 787, 788, 789, 790, 791 i 792). Ogółem Niemcy sformowali więc na terytorium okupowanej Polski czternaście batalionów turkiestańskich. Każdy batalion (liczący 800 – 1 tys. żołnierzy) składał się z trzech kompanii piechoty, kompanii karabinów maszynowych i kompanii sztabowej, po 130-200 ludzi. Kompania piechoty miała trzy plutony piechoty i pluton karabinów maszynowych, kompania sztabowa – pluton przeciwpancerny (3 działka ppanc. 45 mm), pluton moździerzy (15 lekkich i średnich moździerzy), pluton saperów i pluton łączności. Kadra niemiecka batalionu liczyła 80 żołnierzy: 5 oficerów, 32 podoficerów i 23 szeregowców. Uzbrojenie było zdobyczne pochodzenia sowieckiego. Na rękawach mundurów występowała naszywka Legionu. Zadaniem batalionów była walka z partyzantami, służba ochronna, a także działalność dywersyjno-wywiadowcza na tyłach Armii Czerwonej. Miały one też prowadzić antysowiecką i proniemiecką propagandę po przewidywanym zajęciu republik Azji Środkowej.