Ze względu na rosnącą liczbę jeńców wojennych z Armii Czerwonej, pochodzących z Azji Środkowej, Niemcy postanowili w maju 1942 r. utworzyć na okupowanej Ukrainie drugie centrum formowania Ostlegionów. Powstało ono na bazie sztabu rozformowanej 162 dywizji piechoty. Legion Turkiestański tworzył się w Romnach. Do maja 1943 r. utworzono 12 turkiestańskich batalionów polowych (I/29, I/44, I/76, I/94, I/100, I/295, I/297, I/305, I/370, I/371, I/384, I/389). Cyfra rzymska oznaczała numer batalionu, zaś arabska – numer dywizji, z której pochodziła kadra batalionu. W maju 1943 r. ukraińskie centrum formowania Ostlegionów zostało przeformowane w 162 Turkiestańską Dywizję Piechoty pod dowództwem gen. mjr. Oskara Rittera von Niedermayera. Na bazie batalionów turkiestańskich utworzono 303 turkiestański pułk piechoty. W literaturze spotyka się dane, że ogółem w Legionie Turkiestańskim służyło ok. 80.000 ludzi, a w szczytowym okresie rozwoju na przełomie 1943/1944 roku było ich 18.000.
Wśród żołnierzy batalionów turkiestańskich silną działalność propagandowo-kulturalną prowadzili działacze Turkiestańskiego Komitetu Narodowego z siedzibą w Berlinie.