W 1847 opozycja wywołała zamieszki podczas wyborów do Zgromadzenia. Jednocześnie Mołdawię nawiedziła susza oraz zaraza bydlęca. Rosnące w całej Europie napięcie ujawniło się także wśród rumuńskiej emigracji, która na początku 1848 podjęła decyzję o rozpoczęciu rewolucji w obu księstwach jednocześnie. Sturdza, choć zdawał sobie sprawę z niebezpieczeństwa, z uwagi na zastrzeżenia cara Mikołaja I nie poczynił żadnych ustępstw, podjął natomiast pewne kroki zabezpieczające przed ewentualnym wybuchem rewolucji. Mimo to doszło do licznych manifestacji, spośród których najliczniejsze odbyło się 8 kwietnia w Jassach. Przedstawiono wówczas hospodarowi petycję zawierającą żądania m.in. ustanowienia praw obywatelskich, poprawy położenia chłopów, nowych wyborów do zgromadzenia oraz powołania gwardii narodowej. Hospodar przyjął żądania z wyjątkiem tych, które dotyczyły wyborów i gwardii narodowej, jednak była to jedynie gra na czas – dwa dni później przeprowadził aresztowania i rewolucja została stłumiona. Działali jeszcze co prawda niektórzy działacze (zwłaszcza emigracyjni), którzy próbowali prowadzić agitację w kraju, jednak już w czerwcu 1848 do Mołdawii wkroczyły wojska rosyjskie.