W latach 1912–1915 był członkiem Centralnego Komitetu Robotniczego (CKR) PPS-Lewicy.
Podczas I wojny światowej przedstawiciel partii w Międzypartyjnej Radzie Robotniczej w Warszawie, działał w Robotniczym Komitecie Gospodarczym. Aresztowany przez władze carskie w 1915, zesłany administracyjnie do wsi Pirowskoje w Syberii Wschodniej. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu uwolniony na mocy amnestii ogłoszonej przez Rząd Tymczasowy. Tworzył sekcję PPS-Lewicy w Piotrogrodzie, członek CKW PPS-Lewicy w Rosji. Publicysta Robotnika w Rosji, członek redakcji Promienia. Uczestnik Ogólnorosyjskiego Zjazdu Wojskowych Polaków w Piotrogrodzie, kandydat do Dumy Miejskiej i zastępca członka Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich.
Po rewolucji październikowej, od grudnia 1917 kierownik Wydziału do spraw Jeńców Komisariatu do Spraw Polskich i członek działającej przy komisariacie Rady Polskich Organizacji Rewolucyjno-Demokratycznych. Uczestniczył w rozmowach z dowództwem I Korpusu Polskiego, mających na celu powstrzymanie się korpusu pozostającego pod dowództwem gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego od działań zbrojnych przeciw bolszewikom.