W kwietniu 1918 wrócił do okupowanego przez Państwa centralne Królestwa Polskiego.
Był zwolennikiem zjednoczenia PPS-Lewicy i SDKPiL, organizował Radę Delegatów Robotniczych w Zagłębiu Dąbrowskim, uczestnik II (XII) Zjazdu PPS-Lewicy w grudniu 1918 i współorganizator I Zjazdu KPRP. Na I Zjeździe Komunistycznej Partii Robotniczej Polski wszedł w skład Komitetu Centralnego tej partiiPaweł Samuś, Edward..., s. 127. i był współautorem programu partii. W styczniu 1919 aresztowany przez władze polskie, więziony do lipca tego roku. W czerwcu-lipcu 1921 był członkiem delegacji KPRP na III Kongres Kominternu w MoskwiePaweł Samuś, Edward..., s. 158., wybrany do Komitetu Wykonawczego Kominternu. Uczestnik I Kongresu Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych, wybrany do Centralnej Rady Czerwonej Międzynarodówki ZZ. Ponownie aresztowany 30 października 1921 na konferencji Komunistycznej Partii Galicji Wschodniej, oskarżony w procesie świętojurskim uczestników konferencji (21 listopada 1922–11 stycznia 1923 we Lwowie), skazany na trzy lata ciężkiego więzienia. Podczas pobytu w areszcie 5 listopada 1922 wybrany na posła na Sejm RP I kadencji z okręgu nr 1 (Miasto Stołeczne Warszawa) z listy Związku Proletariatu Miast i Wsi (legalnej przybudówki KPRP).