26 stycznia 1923 na wniosek posłów Norberta Barlickiego i Hermana Liebermana Sejm podjął uchwałę wzywającą do uwolnienia Królikowskiego dla umożliwienia mu wykonywania mandatu poselskiego, co też nastąpiło 31 stycznia 1923. Uczestnik II Zjazdu KPRP (październik 1923), na którym wszedł w skład Krajowego Biura Politycznego KC KPP. Na V Kongresie Kominternu w lipcu 1924 decyzją „Komisji Polskiej” pod przewodnictwem Józefa StalinaReferat Stalina O Komunistycznej Partii Polski na V Kongresie Kominternu, (zatwierdzoną przez Komitet Wykonawczy Kominternu) usunięty z kierownictwa partii jako „zwolennik prawicowego kursu”. Po powstaniu 6 listopada 1924 Komunistycznej Frakcji Poselskiej w Sejmie został jej pierwszym przewodniczącym. Przed końcem 1924 wyjechał za granicę a 25 października 1925 nadesłał z Berlina pismo o zrzeczeniu się mandatu poselskiego. Zwolniony mandat objął po nim Adolf WarskiPaweł Samuś, Edward..., s. 222.. Lata 1925–1926 spędził w ZSRR w obawie przed aresztowaniem z powodu swoich antypolskich wystąpień w Sejmie. Od 1929 roku ponownie przebywał w ZSRR.