Korona Królestwa Polskiego (), w skrócie Korona PolskaTak np. Konstytucja 3 maja, Zaręczenie Wzajemne Obojga Narodów, Pan Tadeusz (ks. IV, w. 2943, 2944). lub Królestwo Polskie, potocznie i skrótowo: Korona – 1. powstała pod koniec XIV wieku koncepcja państwa polskiego jako czynnika nadrzędnego wobec władzy królów Polski, początkowo dziedzicznych (Andegawenowie), a następnie wybieralnych (od Władysława II Jagiełły do Stanisława Augusta Poniatowskiego); 2. nazwa państwa polskiego w latach 1386–1569 pozostającego w unii z Litwą, a później w latach 1569–1795 nazwa jednego z dwóch równoprawnych członów Rzeczypospolitej Obojga Narodów; 3. określenie całości obszaru ziem wchodzących w skład Królestwa Polskiego na podstawie dziedzictwa i prawnej sukcesji.
Znaczenie prawne thumb|left|Replika tzw. korony Chrobrego, głównego insygnium koronacyjnego królów polskich, używanej od Władysława Łokietka (1320) do Stanisława Augusta Poniatowskiego (1764). Korona symbolizowała ciągłość państwa polskiego i jedność jego terytorium. Publiczno-prawne pojęcie Korony Królestwa na określenie suwerennego państwa wraz ze swoimi prawami i historycznym terytorium, w przeciwieństwie do państwa będącego tylko dziedziczną własnością poszczególnych królów, narodziło się w XIII wieku we Francji.