Jan Feliks Szaniawski z Szaniaw herbu Junosza (ur. ok. 1677Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 427., zm. 17 grudnia 1733 rokuBolesław Kumor, Archidiecezja lwowska porządku łacińskiego w świetle schematyzmu archidiecezjalnego z 1939 r., w: Folia Historica Cracoviensia, t. 3 (1996), s. 269.) – biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy lwowski w latach 1717–1725, biskup diecezjalny chełmski w latach 1725–1733, archidiakon lwowski w 1721 roku, kanonik kapituły katedralnej lwowskiej w latach 1710–1728Przyjaciel Chrześciańskiey Prawdy. Czasopismo teologiczne dla oświecenia i zbudowania kapłanów nayprzód, a potem katolickich chrześcian. 1839 Przemyśl R.VII z.III, s. 83..
Życiorys Święcenia kapłańskie przyjął 22 maja 1713. Sprawował funkcję opata wąchockiego.
Nominację na biskupa wraz z powierzeniem mu obowiązków biskupa pomocniczego archidiecezji lwowskiej otrzymał 12 kwietnia 1717.
29 stycznia 1725 został biskupem diecezjalnym diecezji chełmskiej. W związku z pełnionym urzędem przypadł mu tytuł kanclerza Akademii Zamojskiej. Uporządkował sprawy majątkowe i gospodarcze diecezji.