Zajmował się też literaturą, której bogaty zbiór posiadał we własnej bibliotece, przekazanej później zapisem testamentowym reformatom z Zamościa.
W 1729 został mianowany przez Augusta II Mocnego biskupem diecezjalnym wileńskim, lecz kapituła sprzeciwiła się kategorycznie jego kandydaturze, ponieważ nie był Litwinem.
W 1728 konsekrował kościół Św. Józefa i Niepokalanego Poczęcia NMP w Józefowie, a w 1733 kościół Kapucynów w Lublinie. Tuż przed śmiercią na elekcji w 1733, wygłosił kazanie w kolegiacie św. Jana w Warszawie. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 31.. W czasie elekcji w 1733 jako deputat małopolski podpisał pacta conventa Stanisława LeszczyńskiegoActum in Curia Regia Varsaviensi 1733 sub tempus moderni interregni, feria tertia in crastino festi S. Matthaei Apostoli et Evangelistae anno Domini 1733, s. 44..
Został pochowany w kryptach kościoła reformatów pw. św. Katarzyny w Zamościu.