W dniu 7 maja 1923 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zatwierdziło statut i Instytut rozpoczął swoją oficjalną działalność. Początkowo Instytut dysponował bardzo skromnymi zasobami, brak było lokalu, a zdobywane archiwa przechowywano prywatnie u członków zarządu. Kolejne Walne zebrania w marcu i listopadzie 1924 rozszerzyły listę członków; prezesem został Leon Wasilewski. Za podstawę działalności Instytutu uznano tworzenie archiwum, aby zgromadzić w nim wszystkie materiały źródłowe dotyczące okresu walk o niepodległość. Okólnik wydany przez Walerego Sławka do legionistów 15 listopada 1924 głosił: Chodzi tu o wytworzenie wielkiego archiwum, w którym by były zebrane dokumenty, wspomnienia, druki, odezwy, rozkazy, fotografie, listy a nawet uporządkowane notatki z okresów naszej pracy. Pożądane są materiały, świadczące nie tylko o naszym wysiłku, ale i o trudnościach, jakie nam czyniono zarówno ze strony obcych rządów, jak i własnego społeczeństwa....