Wiersze opublikowane w tomie Romances sans paroles opisywały jego stan umysłu w tym okresie.
Po zwolnieniu z więzienia Verlaine podróżował po Anglii, gdzie pracował jako nauczyciel, pisząc także wiersze do następnego, bardzo udanego zbioru poezji Sagesse. Przebywając w Anglii zakochał się w jednym ze swoich uczniów Lucienie Letinois, który stał się dla niego natchnieniem. Po nagłej śmierci Luciena Verlaine powrócił do Francji w 1877 roku. Ostatnie lata życia Verlaine spędził w biedzie, stając się coraz bardziej niepoczytalny i coraz bardziej uzależniony od alkoholu i narkotyków. Mieszkał w slumsach i publicznych szpitalach, a całe dnie spędzał na piciu absyntu w paryskich kawiarniach. mały|Paul Verlaine pijący absynt (1892) Zmarł na zapalenie płuc przeżywając 52 lata. Został pochowany na cmentarzu Cimetière des Batignolles w Paryżu.
Twórczość Twórczość Verlaine'a zdobyła wielkie uznanie współczesnych. Jego debiut, Poematy spod znaku Saturna (1866), wskazywał na dążenia autora, który postawił sobie za cel rejestrowanie drobnych impresji, nastrojów, stanów duszy, takich jak "żal bez przyczyny".