W piśmie tym co miesiąc ukazywał się dodatek „L'Arpa del popolo”, w którym rozmaite teksty należało opatrzyć komentarzem dla mniej wyrobionych czytelników. Właśnie pod tytułem „L'Arpa del popolo”, już w roku 1855, Carducci wydał szkolną antologię wierszy religijnych i patriotycznych, zawierających zarówno pieśni Dantego, jak i śpiewki toskańskiej wsiPaul Renucci, Giosuè Carducci, [w:] Encyclopædia Universalis, Paris 1984–1985, t. 4, s. 264.. Ofertę redaktorską poeta przyjął z entuzjazmem, ponieważ dzięki niej miał szansę po raz pierwszy wspomóc rodzinęPiero Bargellini, Giosuè Carducci, Morcelliana, Brescia 1934, s. 58-60.. Czuł się zresztą silnie związany ze wszystkimi mieszkańcami swoich stron. Kiedy w Toskanii wybuchła epidemia cholery, a jego ojciec i brat Dante nieustannie pielęgnowali chorych, przerwał naukę, żeby wspomóc swoich ziomkówEmilio Pasquini, Cecco Frate. Francesco Donati, Le Monnier, Firenze 1935, s. 31..