9, s. 639.. Obecnie uważa się na ogół, że koncepcja morderstwa jest bezpodstawnaDante Manetti, Un dramma in casa Carducci, Cappelli, Bologna 1927.. Giosuè poruszony samobójstwem brata upamiętnił go pięcioma sonetami wydanymi w tomie Juvenilia oraz pieśnią Alla memoria di D.C. mortosi de ferro il IV novembre MDCCCLVII (Ku pamięci D.C., który zmarł od noża 4 listopada MDCCCLVII)Mario Biagini, Giosue Carducci. Biografia critica, Mursia, Milano 1976, s. 90..
Kolejnym nieszczęściem w prywatnym życiu poety była śmierć pierworodnego syna, Francesca, kilka dni po narodzinach. W najgorszym dla Carduciego roku 1870 najpierw umarła mu matka, a później, zapewne na zapalenie opon mózgowych, trzyletni Dante. Podobno już w dniu tragedii powstał sonet Funere mersit acerbo (Pogrążył w gorzkiej śmierci), nawiązujący tytułem do hemistychu z szóstej pieśni Eneidy Wergiliusza. W tym fragmencie epopei Eneasz, schodząc do podziemnego świata, słyszy szloch zmarłych dzieci. O swoim bólu Carducci wspominał w kilku utworach. Synowi zadedykował również jeden ze swoich najsłynniejszych wierszy Pianto antico (Pradawny płacz), w którym zestawił odwieczne odrodzenie życia symbolizowane w mitologii przez drzewo granatowca z nagłą i nieodwracalną śmierciąThomas E. Peterson, Giosuè Carducci, [w:] Dictionary of Literary Biography, red.