napisał powieść Poeta zamordowany (Le poète assassiné). Odegrał ważną, często inspirującą rolę w kształtowaniu awangardy, zarówno w poezji, jak i sztuce. Wielokrotnie oceniał obrazy ówczesnych artystów na łamach francuskich magazynów, sympatyzując z kubistami, których twórczość zdawała się najbliższa jego własnej teorii sztuki. Postulował on malarstwo niefiguratywne, abstrakcyjne.
Piosenki do tekstów Apollinaire’a śpiewali m.in. Yves Montand, Léo Ferré, Marc Lavoine, Serge Reggiani i Georges Brassens.
Wybrane dzieła 1900 - Que faire? - jako pisarz-widmo, na zlecenie adwokata Esnarda 1900 - Mirely ou le Petit Trou pas cher - dzieło zaginione 1901 - Wiersze nadreńskie (Rhénanes) 1902 - Herezjarcha (L'hérésiargue) 1907 - Jedenaście tysięcy pałek, czyli miłości pewnego hospodara (Les onze mille verges ou les amours d'un hospodar) 1908 - Gnijący czarodziej (L'enchanteur pourrisant) 1908 - La Phalange Nouvelle 1910 - Heretyk i Ska (L'hérésiargue et Cie) 1911 - Zwierzyniec albo świta Orfeusza 1911 - Les Exploits d'un jeune Don Juan 1913 - Alkohole (Alcools) 1913 - Antytradycja futurystyczna 1916 - Poeta zamordowany (Le poète assassiné) 1917 - Piersi Tyrezjasza (Les mamelles de Tirésias) 1917 - Duch nowych czasów i poeci 1918 - Kaligramy (Calligrammes) 1925 - Jest (Il y a) 1928 - Malowniczy współcześni