9), będzie chroniony rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze a rzeczywistym stanem prawnym (art. 5). Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych wprowadza zatem odstępstwo od zasady nemo plus iuris in alium tranfere potest, quam ipse habet, zgodnie z którą nie można przenieść na kogoś innego więcej praw niż się ma (a w omawianym zakresie - nie można nabyć od kogoś więcej niż ten ktoś ma), na rzecz zasady ius civile vigilantibus scriptum est, co oznacza, że prawo cywilne wymaga dbałości zainteresowanego o swoje prawa. Dbałość polega w tym przypadku nie tylko na znajomości treści księgi, ale przede wszystkim na przejawianiu troski o jej aktualność, a więc zgodność treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (np. w przypadkach zasiedzenia czy dziedziczenia)K.P. Sokołowski, Negotium mixtum cum donatione a rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych, Przegląd Sądowy 2010, nr 5, s. 63.. Sankcją za niedołożenie tej staranności jest odpowiedzialność za szkodę powstałą na skutek niezłożenia przez właściciela niezwłocznie wniosku o ujawnienie swego prawa w księdze wieczystej bądź na skutek jego opieszałości w tym zakresie (art.