thumb|Stanisław Kobyliński w mundurze podkapitana 7 pułku strzelców polskich thumb|Mjr Stanisław Kobyliński z żona Ireną, ok. 1930 Stanisław Franciszek Kobyliński (ur. 27 września 1888 w Kobylanach-Kozach, zm. 31 grudnia 1974 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Ignacego i Barbary z Kobylińskich, jako najstarszy z pięciorga dzieci: Grzegorz (ur. 12 marca 1891), Maria (ur. 9 września 1893), Apolonia (ur. 29 czerwca 1896) i Wincenty (ur. 30 września 1898). Wykształcenie zdobył w polskim Gimnazjum Podlaskim w Siedlcach. Ze względu na brak uprawnień państwowych szkoły polskiej maturę uzyskał w 1913 w Warszawie. Po maturze pracował w firmie Braci Borkowskich w Grodnie pomagając stamtąd rodzinie.
W dniu wybuchu I wojny światowej 1 sierpnia 1914 został powołany do rosyjskiej armii. Dostał przydział do 149 pieszej grodzieńskiej drużyny, mającej za zadanie ochronę przepraw na Bugu. W maju 1916 r. został skierowany do szkoły oficerskiej w Pskowie, którą ukończył w stopniu starszego lejtnanta (por.).