W XIX w. i przed II wojną światową Dolina Koprowa była popularna wśród polskich turystów. Przybywali oni tutaj szlakiem turystycznym z przełęczy Liliowe przez Zawory. Istniały trzy schroniska. Pierwsze, o nazwie Watra, wybudowało Towarzystwo Tatrzańskie w 1895 r. w Ciemnych Smreczynach. Był to bardzo mały, drewniany domek, spłonął w 1924 r. Drugie, tzw. Schronisko Mühlmanna służyło turystom od 1924 do 1939 roku. Było jeszcze Schronisko Rudolfa przy ujściu Niewcyrskiego Potoku. Po II wojnie światowej szlak przez Liliowe został zamknięty. Obecnie niemal cała Dolina Koprowa jest obszarem ochrony ścisłej TANAP-u, nie ma też w niej schronisk turystycznych.
Turystyka Poprowadzono przez dolinę kilka znakowanych szlaków turystycznych. Ruch turystyczny jest niewielki. Z miejscowości Podbańska (Podbanské) prowadzi droga, początkowo asfaltowa, potem szutrowa. W zimie na drodze tej duże zagrożenie lawinowe. Trzy Źródła – Rozdroże pod Gronikiem – Dolina Koprowa – Rozdroże w Hlińskiej – Dolina Hlińska – Wyżnia Koprowa Przełęcz Czas przejścia z Trzech Źródeł do Rozdroża w Hlińskiej: 3:15 h w obie strony Czas przejścia Rozdroża w Hlińskiej na przełęcz: 2:15 h, ↓ 2 h Podbańska – Rozdroże pod Gronikiem. Czas przejścia: 1 h w obie strony Rozdroże w Hlińskiej – Zawory.