Natomiast z zasądzonej grzywny wypłacono jedynie 6200 zł ze względu na kłopoty materialne miasta.
Dokładne informacje na temat wydarzeń poznano dzięki zachowanym aktom sądowym i relacji Jana Długosza.
Utwór wobec wydarzeń historycznych thumb|Obraz Jana Matejki Zabójstwo Tęczyńskiego Utwór powstał pomiędzy 15 stycznia 1462 (po egzekucji rajców) a marcem 1463 roku i został napisany przez któregoś ze szlacheckich klientów rodu Tęczyńskich. Anonimowy autor stanął jednoznacznie po stronie starosty i już w pierwszym wersie (A jacy to źli ludzie mieszczanie krakowianie...) oskarżył mieszczan. Nazwał ich również psami i chłopami, co było w tamtym czasie określeniem obraźliwym. Zawarł liczne przejaskrawienia, a nawet informacje o faktach, które nie miały miejsca (np. że mieszczanie ranili księży, co nie jest prawdą). Zasugerował również, że rajcy miejscy od dawna knuli przeciwko Tęczyńskiemu, odniósł to szczególnie do rajców Greglara i Waltka, którzy zostali straceni zgodnie z wyrokiem sądu. Podkreślił naruszenie świętego azylu kościelnego i brutalność mordu. Tęczyńskiego z kolei przedstawił jako dzielnego i zasłużonego rycerza. Zawarł pierwiastki panegiryczne wobec krewnych zmarłego.