Wiersz agitował więc przeciwko mieszczanom i nawoływał do osobistej zemsty.
Przynależność gatunkowa Utwór należy do kręgu średniowiecznej literatury okolicznościowej, jednak jego przynależność gatunkowa jest różnie interpretowana. Według Teresy Michałowskiej jest to pieśń zawierająca elementy nowiniarskie i agitacyjne. Jan Lankau uważał, że jest to tekst nowiniarski. Według Antoniny Jelicz jest to pamflet, a nawet ewidentny panegiryk. Tadeusz Witczak i Maciej Włodarski pisali o wierszu okolicznościowym o cechach pamfletu polityczno-społecznego, a Juliusz Nowak-Dłużewski zaliczył utwór do elegii. Andrzej Dąbrówka pisał z kolei o pieśni historycznej, podobnie uważał Stefan Vrtel-Wierczyński, który dodawał, że pieśń ta należy także do średniowiecznej polskiej poezji epicznej.
W licznych wydaniach utwór funkcjonował także pod odmiennymi tytułami: Pieśń o zamordowaniu Jędrzeja Tęczyńskiego, Pieśń o zabiciu Andrzeja Tęczyńskiego, Pieśń o zabiciu Tęczyńskiego, Pieśń o Tęczyńskim, Wiersz o zabiciu Andrzeja Tęczyńskiego, Wiersz o zamordowaniu Andrzeja Tęczyńskiego.