Konstrukcja artystyczna Tekst został zapisany na średniowiecznym manuskrypcie ciągiem w dwóch wąskich kolumnach; znany współcześnie podział tekstu na wersy i zwrotki jest skutkiem przyjętego przez wersologów zapisu. Według badaczy utwór składa się z dwudziestu sześciu wierszy o zróżnicowanej długości. 80% z nich to 13-, 14- i 15-zgłoskowce (były to formaty niezwykle rzadkie w polskiej poezji średniowiecznej), ale z obecnością również wersów znacznie dłuższych i krótszych (po jednym 8-, 18-, 10-, 12-, 15- i 16-sylabowcu). Rymy występujące w klauzulach oraz rozplanowanie motywów pozwoliło na wyodrębnienie pięciu strof o równej liczbie wierszy. Ponadto wewnątrz wersów występują rymy, które łączą średniówkę z klauzulą (np. w wersie dwunastym: Do wrocławianów posłali, do takich jako i sami, gdzie rymy są oparte na asonansie, lub w wersie szóstym: chciał ci krolowi służyci, swą chorągiew mieci, gdzie rym polega na zgodności końcowych sylab wyrazów).
Teresa Michałowska zaproponowała odmienny podział tekstu. Przyjęte przez nią kryterium polega na wyodrębnieniu poszczególnych członów syntaktycznych zdań w wersy. Zaowocowało to utworem siedmiozgłoskowym (z nielicznymi odstępstwami). Na przykład wersy 8 i 9:
W kościele-ć [j]i zabili, na tem Boga nie znali, (14) Świątości ni zacz nie mieli, kapłany poranili.