W ostatnich latach życia związany był z Konsultacyjną Przychodnią Profesorsko-Ordynatorską w Warszawie.
Zainteresowania naukowe i praktyczne Arkina obejmowały przede wszystkim przeszczepianie rogówki (sam przeprowadził przeszło 600 keratoplastyk), jaskrę oraz problem ciśnienia śródgałkowego. Na początku lat 50. XX wieku zagadnienie przeszczepu rogówki zgłębiał w Szwajcarii. Ogłosił ponad 100 prac, m.in. Hydrostatyka i hydrodynamika oka (1953), Przeszczepienie rogówki (1956), Jaskra i jej leczenie (1966). Od 1952 wchodził w skład komitetu redakcyjnego "Kliniki Ocznej".
Był aktywnym działaczem Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, m.in. w latach 1954-1958 i 1960-1962 wiceprzewodniczącym; we wrześniu 1964 Towarzystwo nadało mu godność członka honorowego. Arkin był także honorowym członkiem Instytutu Barraquera w Barcelonie, w 1955 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Zmarł w Warszawie. Pochowany jest obok żony Lucyny (zm. 1982) na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej (kwatera 8a, rząd 1, miejsce 6)Grób Wiktora Arkina w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Przypisy