W pierwszych dniach swego istnienia Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego nie dysponowało własnym aparatem wywiadowczym, który mógłby prowadzić rozpoznanie wojskowe nieprzyjaciela na ogromnych obszarach znajdujących się jeszcze pod jego okupacją. Zadania te w pewnym stopniu realizowały terenowe struktury AL oraz oddziały i grupy partyzanckie mające łączność radiową z Polskim Sztabem Partyzanckim. Ogółem wywiad partyzancki AL dostarczył do PSzP 210 radiogramów o charakterze wywiadowczym, z tego 53 o rozmieszczeniu wojsk niemieckich, 35 o przerzutach wojsk i sprzętu, 24 o lotniskach, 18 o systemie i umocnieniach obronnych.