Wszystkie otrzymały nazwy pochodzące od nazwisk słynnych włoskich kondotierów, stąd zaczęto je określać mianem Condottieri, które rozciągnięto później na kolejne typy włoskich lekkich krążowników. Należy pamiętać, że zwyczajowo w marynarce włoskiej, także oficjalnie, używano skróconych nazw okrętów.
Opis konstrukcji Krążowniki typu di Giussano miały stalowy, nitowany kadłub, podzielony na 16 przedziałów wodoszczelnych, z prostą dziobnicą i gruszką dziobową poniżej linii wodnej oraz zaokrągloną rufą. Na pokładzie dziobowym zainstalowana była stała katapulta dla wodnosamolotów pokładowych, których hangar znajdował się pod pomostem bojowym. Nad hangarem znajdowały się na kolejnych kondygnacjach opancerzone stanowisko dowodzenia, dalocelownik oraz sterówka i kabina nawigacyjna. Powyżej znajdowały się dalmierze, reflektory i antena radionamiernika. Zbudowany w Castellammare di Stabia miał dodatkową kondygnację, mieszczącą mostek admiralski.