W dalszej kolejności oddziały Wojskowej Straży Granicznej miały obejmować granicę południową w Karpatach.
Na mocy rozkazu wiceministra spraw wojskowych z 3 marca 1920 Wojskową Straż Graniczną zastąpili Strzelcy Graniczni, a Inspektorat WSG przemianowano na Dowództwo Strzelców Granicznych.
Służba graniczna W maju 1919 ukazał został opracowany Tymczasowy Statut Wojskowej Straży Granicznej w którym zawarto cele i zadania oddziałów granicznych. Do zadań Wojskowej Straży Granicznej należało szczególnie: poszukiwanie, ściganie i zatrzymywanie przemytników i osób nielegalnie przekraczających granicę; zatrzymywanie i odbieranie niedozwolonych do wywozu lub przywozu towarów i rzeczy; dokonywanie w wypadkach uzasadnionego podejrzenia o przemytnictwo rewizji osób i lokali; obserwacja i dozorowanie linii granicznej i pasa granicznego; odpieranie wszelkich zbrojnych napaści i zamachów na całość i nienaruszalność granicy państwowej; współdziałanie w rejonie rozmieszczenia z organami państwowego nadzoru cywilnego, szczególnie zaś z żandarmerią, policją, strażą kolejową, skarbową i wodną; nadzór nad budownictwem na pograniczu; poddawanie rewizji wszystkich łodzi i statków na rzekach pogranicznych; czuwanie nad należytym wykonaniem w pasie granicznym przepisów dotyczących polowania na zwierzynę.