KEY LOCK).
Normy związane z karabinkami Wymagania wytrzymałościowe oraz oznaczenia karabinków wspinaczkowych w zależności od zastosowania i kształtu opisuje norma europejska EN 12275 (odpowiadająca jej polska norma powinna nosić numer PN-EN 12275) oraz dyrektywa zalecająca UIAA 121.
Według powyższych mamy następujące rodzaje karabinków: B (basic) – podstawowy, do ogólnego stosowania D (directional) – kierunkowy, do stosowania w ekspresach X (owalny) – wspinaczka hakowa, speleologia, ratownictwo H (HMS) – do asekuracji za pomocą półwyblinki K (klettersteig) – do autoasekuracji na via ferratach Q (quick link) – speleologia (maillon rapide).
Wytrzymałość (minimalna wymagana) w osi podłużnej: X – 18 kN B D H – 22 kN K Q – 25 kN.
Wytrzymałość poprzeczna, na zamku karabinka: D – nie określa się B H K X – 7 kN Q – 10 kN.
Wytrzymałość przy otwartym zamku: Q – nie określa się K – 8 kN B D – 7 kN H – 6 kN X – 5 kN.
Dodatkowo karabinki typu K powinny mieć większy prześwit – co najmniej 21 mm (pozostałe min. 15 mm) – oraz wytrzymywać test łamania siłą 8 kN. Muszą także być automatycznie zabezpieczane.
Karabinki przemysłowe (zatrzaśniki) są przedmiotem normy EN 362. Różne odmiany karabinków używane są także w dziedzinach niesportowych: w ratownictwie medycznym, pożarnictwie, wojskowości i technice dźwigowej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sprzęt wspinaczkowy Kategoria:Sprzęt speleologiczny