Karol Skowroński (ur. 4 listopada 1801 w Gąsiorach koło Łukowa, zm. 1863 w Pułtusku) – polski prawnik i nauczyciel, wieloletni profesor języka polskiego w szkole powiatowej w Pułtusku, upamiętniony na kartach Wspomnień niebieskiego mundurka Wiktora Gomulickiego.
Pochodził z rodziny szlacheckiej, był synem dziedzica wsi Gąsiory Piotra Pawła oraz Franciszki z Domanowskich. Egzamin dojrzałości złożył w szkole wojewódzkiej w Łukowie w lipcu 1822 i od września tegoż roku był kolaboratorem (pomocnikiem nauczyciela) w szkole wojewódzkiej w Kaliszu. W sierpniu 1823 przeszedł do szkoły wojewódzkiej w Kielcach. W 1824 otrzymał skierowanie na studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego; na koszt rządu podnosił swoje kwalifikacje nauczycielskie, także jako słuchacz niedawno utworzonego Instytutu Pedagogicznego, dzięki czemu znalazł się w grupie pedagogów uprzywilejowanych pierwszeństwem zatrudnienia w szkolnictwie państwowym. Jednocześnie odbył trzyletnie studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom magistra filozofii uzyskał 11 lipca 1827.