Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kaliszu — część 7

Łazar Woroniuk); kres jej działalności położyło dopiero wkroczenie Armii Czerwonej w 1945.

W czasie II wojny światowej cerkiew Świętych Piotra i Pawła była czynna; na niedzielnych nabożeństwach pojawiali się robotnicy przymusowi z Europy Wschodniej, a nawet jeńcy radzieccy. 7 lutego 1945 nastąpiła reaktywacja samodzielnej parafii prawosławnej w Kaliszu. W 1945 wszyscy obecni w cerkwi na uroczystości Paschy zostali zatrzymani przez NKWD, a następnie wywiezieni do radzieckich łagrów. Część kaliskich prawosławnych wyemigrowała do Europy Zachodniej. W parafii pozostało kilkadziesiąt osób.

Po wojnie parafia wchodziła w skład diecezji warszawskiej (1946–1948), następnie łódzko-wrocławskiej (1948–1951), a od 1951 r. należy do diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła PrawosławnegoGrzegorz Kurpianowicz – Prawosławie w Polsce od 1918 roku do współczesności. PRAWOSŁAWIE – ŚWIATŁO ZE WSCHODU, Wydanie Prawosławnej Diecezji Lubelsko-Chełmskiej, Lublin 2009, ss. 788, 792–794, [dostęp 2020-10-26].

W latach 1999–2004 przeprowadzono zewnętrzny remont cerkwi parafialnej.