W 1920 w Kaliszu utworzono obóz dla internowanych żołnierzy Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej, w którym działało prawosławne duszpasterstwo wojskowe (na terenie obozu urządzono m.in. dwie cerkwie – Opieki Matki Bożej oraz szpitalną św. Pantelejmona). Prawosławną opieką duszpasterską byli też objęci Ukraińcy przebywający w obozie w Szczypiornie (obecnie dzielnica Kalisza), którzy później zostali przeniesieni do obozu kaliskiego. Cerkiew Opieki Matki Bożej działała również po zlikwidowaniu obozu i utworzeniu w jego miejsce Stanicy Ukraińskiej (1924), w której niekiedy przebywało nawet powyżej 1000 osób. W latach 30. jej duszpasterzami byli: ks. Iwan Weliwczenko i archimandryta Borys (Jakubowski). Zmarłych żołnierzy ukraińskich chowano na trzech cmentarzach: przy ulicy Górnośląskiej, w Majkowie oraz na założonym w 1914 cmentarzu w Szczypiornie (wykupionym w 1929 przez Ukraiński Komitet Centralny w Polsce, któremu Stanica podlegała). Stanica Ukraińska istniała jeszcze w czasie okupacji hitlerowskiej (i nawet w tym okresie posiadała prawosławne duszpasterstwo – w latach 1939–1944 jej kapelanem był ks.