Z czasem powziął się budowy kościoła Najsłodszego Serca Panny Maryi bez uprzedniej zgody biskupa, co stanowiło jawne zerwanie łączności z Kościołem rzymskokatolickim.
W latach 1888-1894 ksiądz Dominik Kolasiński był pierwszym proboszczem polskiej parafii narodowej w Detroit. Od 1892 roku zaczął współpracować z niezależnym biskupem, Josephem René Vilattem, którego zaprosił na celebransa uroczystości poświęcenia kościoła Najsłodszego Serca Panny Maryi.
W 1893 roku Dominik Kolasiński ukończył budowę swojej świątyni. Pojawiły się jednak problemy. Parafianie nie byli zdolni finansować utrzymania monumentalnego kościoła. Pomimo wysiłków kościół został sprzedany na licytacji poniżej kosztów jego wartości. Wówczas Dominik Kolasiński i jego wierni odwołali się do sądu przedstawiając dowody na nieważność tej transakcji.
Sąd uznał słuszność skargi i wyznaczył nową licytację, na której parafianie przy pomocy pożyczki uzyskanej w Kanadzie, zdołali odkupić świątynię. Powyższe kłopoty osłabiły niezależną parafię polonijną w Detroit, która zaczęła szukać drogi pojednania z Kościołem rzymskokatolickim.
Rekoncyliacja W 1894 roku ksiądz Dominik Kolasiński zawarł ugodę z Delegaturą Apostolską w Waszyngtonie i pogodził się z Kościołem rzymskokatolickim. 18 lutego 1894 roku w Detroit złożył publiczną rekoncyliację.