Michaił Petrowicz Frinowski (; ur. Większość źródeł datę urodzenia Frinowskiego podaje na 1898 rok; ponieważ w roku 1917 Frinowski dodał sobie dwa lata, we wszystkich dokumentach oficjalnych figuruje data 1898 rok. w Narowczacie, zm. 4 lutego 1940 w Moskwie) – radziecki funkcjonariusz służb specjalnych, wojskowy i polityk narodowości rosyjskiej, komandarm I rangi (zdegradowany), naczelnik (1933–1937), w trakcie wielkiej czystki awansował, jako jeden z jej głównych wykonawców, do zastępcy ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR (1936–1937), później I zastępcy (1937–1938) i szefa Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego NKWD (1937–1938), pod jej koniec odwołany i mianowany ludowym komisarzem marynarki wojennej ZSRR (1938–1939), po czym aresztowany, skazany na śmierć i stracony. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR I kadencji.
Życiorys Młodość i pierwsze lata w sowieckiej służbie